مىفرمود چنان كه روايات ديگرى نيز در تأييد اين مطلب ( امامت امام حسن ) از سوى پدران بزرگوار آن حضرت نقل شده است . بياييد با هم برخى از نصوصى را كه شيعه بر محتواى آنها اتفاق دارد بخوانيم . اين روايات بر امامت امام حسن عسكرى از دلالت كافى برخوردارند . على بن عمر نوفلى گويد : با امام هادى در خانه‌اش بودم كه ابو جعفر بر ما گذشت . پرسيدم : آيا اين صاحب ماست ؟ فرمودند : نه ، صاحب شما حسن است . « 1 » على بن عمرو عطار در روايتى گويد : در زمان حيات محمّد ( سيد محمّد ) خدمت حضرت هادى رسيدم و من گمان مىكردم او امام يازدهم است ، به آن حضرت عرض كردم : فدايت شوم ! كدام يك از فرزندانت را به امامت تخصيص دهم ؟ فرمود : هيچ يك را تخصيص ندهيد تا فرمان من براى شما صادر شود ، بعد از آن نامه‌اى نوشتم كه اين امر ( امامت ) در دست كيست . آنگاه براى من نوشت : در دست فرزند بزرگترم و ابو محمّد از جعفر بزرگتر بود . « 2 » اين جعفر همان كسى است كه بعداً ملقّب به كذاب يا تواب شد زيرا مدّتى ادعاى امامت كرد و سپس از ادعاى خود بازگشت و توبه كرد . . . ابو جعفر ( سيد محمّد ) بزرگ‌ترين فرزند امام هادى عليه السلام بود . امّا چنان كه پيداست او در آن هنگام دنيا را بدرود گفته بود .

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 242 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 244 .